NBA Günlükleri

Eski Takım Arkadaşları Lamar Odom’ın Yanında

 

Çevirime başlamadan önce kısaca kendi düşüncelerimi siz değerli takipçilerimizle paylaşmak isterim. Basketbol sahnesinden henüz yeni ayrılmış bir yüz, dibe vuruşu yeniden tanımlamış büyük bir yetenek Lamar Odom. Kendisi dün Nevada’da bir genelevde bilinci kapalı halde bulundu ve hayatta olup olmadığına dair sürüyle iddia var. Bir kaynak elimizde net bir bilgi yok derken diğeri Odom’ın öldüğü açıklandı diyor. Bir diğer kaynak da ölmedi ama beyin ölümü gerçekleşti ifadelerine yer veriyor. Dileğim daha 35 yaşındaki bu değerli, özel basketbolcunun aramızdan ayrılmaması.

ESPN yazar ekibinden Dave McMeniman iki sene önce Odom hakkında harika bir yazı yazmıştı. Bugün belki de bu yazı yazıldığı günden iki kat daha anlamlı…

 

“Lamar Odom onların lideriydi. Lakers’ın yedek oyuncu grubunun takımın kazandığı iki şampiyonlukta oynadıkları önemli rolün çok önemli bir sebebi onun takımda oluşuydu. Kenardan gelmeyi benimseyerek Shannon Brown, Jordan Farmar, Josh Powell gibi oyunculara şampiyonlukta nasıl pay sahibi olunabileceğini gösterdi.

Onun yolundan gidenler şimdi, Lakers’ın 2009 şampiyonluğunun üstünden nerdeyse beş sene geçmişken yüzündeki gülümsemeyle estetik oyunu birleştiren bu solak oyuncunun geçirdiği karanlık dönemden kurtulmasını umuyorlar.

Jordan Farmar telefonla katıldığı bir programda kendisine yöneltilen Odom ile ilgili soruya: “Bu haberleri duymak berbat. Talihsiz bir durum. Birkaçımız ona ulaşmaya çalıştık ama bir cevap alamadık. Bu onun çok zor günler geçirdiğinin göstergesi.” yanıtını vermişti.

Zor günler Odom için yeni bir kavram değil.

2009’da Lee Jenkins’in yazdığı üzere:

““Şampiyonluğun ardından Lakerslıların içinde en mutlu olanı babası eroin bağımlısı olan; annesi o daha 12 yaşındayken kolon kanserinden ölen; dört senelik lise hayatını üç farklı okulda geçirmiş; üniversite bursu okulun başlamasına birkaç ay kala elinden alınan; üniversitede üç tane soruşturmada adı geçen; NBA Draftı’na gireceğini açıkladıktan sonra drafttan çekilmeye karar verip bunu başaramayan;kabaca Amerikan profesyonel spor takımları içindeki en kötü organizasyon (Clippers) tarafından seçilip; NBA’in uyuşturucu ile ilgili test ve kurallarını sekiz ayda iki kez ihlal eden; sonunda hayatını düzene sokup huzura kavuştuğu zaman da önce teyzesini sonra da 6 aylık bebeği Jayden’ı kaybeden kişiydi.””

Lamar Odom 2000

Yaşadığı trajedilere bir yenisi de 2011 yazında eklenmişti. Memleketi New York’ta kuzeninin cenazesine katılan Odom dönüş yolunda kaza yaptı. Arabanın şoförü bir motosikletliye çarpıp 15 yaşındaki bir gencin ölümüne sebep olmuştu.

O yılın sonlarında Lamar Odom son derece gönülsüz bir şekilde son şampiyon Dallas’a takas edilmişti. Texas’ta bir önceki sezon yılın en iyi altıncı adamı olmuş Odom’dan eser yoktu.

Odom gelecek kasım ayında 34 yaşını dolduracak 14 yıllık bir NBA oyuncusu. Sporcular düşüşe geçerler. Odom belki zirve dönemini geride bıraktı, belki de Haziran 2009 ile Nisan 2011 arasındaki 22 aylık süreçte kendisinin yaşayabileceği en büyük başarıları yaşayıp, alabileceği en büyük ödülleri aldı.

Ama eski takım arkadaşları Odom’ın durumunun duygusal olduğuna inanıyorlar ve onun için üzgünler.

Josh Powell’ın durum hakkındaki düşünceleri;

“Ligde olduğu sürede yaşadığı trajik olayların sadece gündeme gelenlerinden haberdarız, acayip gerçekten. Öncesinde yaşadıklarından bahsetmeye gerek bile yok. Çoğu zaman bu tarz günler geçirmiş insanlar başka yollara baş koyup, farklı kararlar verirler. Bazen insanın omzundaki yük dayanılmaz bir hal alır. Böyle bir yola başvurmalarını istemezsiniz ancak gidebileceğiniz başka bir yol da yoktur.”

“Bütün bunlar son derece üzücü. Elinizden onun için en iyisini dilemekten başka bir şey gelmiyor.  Etrafındaki herkesin ona olabildiğince yardımcı olmasını ve insanların alışık olduğu eski Lamar’ı geri döndürebilmelerini temenni ediyorum.”

O eski Lamar neşeli tavırları ve nadir bulunur yetenekleriyle (İsviçre Çakısı lakabını almıştır) Kobe Bryant’ın liderliğini tamamlar nitelikteki çok kilit bir parça idi. Jordan Farmar’a göre Kobe ve Lamar İyi Polis-Kötü Polis ikilisi gibiydiler. Biri ciddi ve kararlı iken diğeri etrafındakileri havaya sokup aynı zamanda işini aynı kalitede yapabilen biriydi.

Farmar:

“O hep doğal ve neşeliydi. Arkadaşlarıyla zaman geçirirken, dışarıdayken… Bazı insanlar gerçekte yaşadıklarını tek başlarına oldukları zamanlarda hissederler. Bu zamanlarda kendilerini meşgul eden hiçbir şey yoktur. O da bu tarz insanlardandı. Yaşamı hakkında pek konuşmazdı, konuştuğunda da bu konuşma çok çok çok çok kısa olurdu.”

Odom-Farmar

Josh Powell anlatıyor:

“Bir keresinde ikimiz de ağırlık çalışırken bana bebeğini nasıl kaybettiğini anlattı. Acısını paylaşıyordum çünkü ben de çok çok uzun zaman önce bir çocuk yitirmiştim. Oğlum ancak iki gün hayatta kalabilmişti.”

 

“Ona bu acıyla nasıl başa çıkmaya çalıştığımı ve pozitif kalmaya gayret ettiğimi anlattım. Bugün bile çocuklarım varken bu olayı hatırlar ve daha iyi bir ebeveyn olmaya, daha iyi bir insan olmaya çalışırım. Ona bunları söyledim. Diğer zamanlarda hep günlük diyaloglara girer, şakalaşırdık ama o gün derin konulara girip birbirimizi daha iyi tanımıştık.”

Biraz da yazar McMeniman’ın tecrübelerine bakalım…

Birkaç senedir Lakers’ı çok yakından takip ediyordum.

Bir akşam Lakers’ın antrenman tesislerinde yazımı yazıyordum ve medya mensuplarının büyük kısmı çoktan gitmişlerdi. Sonra Odom bizim olduğumuz yere, Yankees maçını seyretmeye geldi. Berberi de oradaydı. Saçını kestirirken göz ucuyla maça bakıyordu. Onunla çoğunlukla spor odaklı konuştuk. Konu onun sponsoru olduğu AAU takımına geldi. Amacı çocukları başarıya ulaştırmada bir araç olabilmekti.

Odom o gün bana:

“17 Yaşındayken üç kez alınıp satılmıştım.” demişti.

Burada çeviriyi yapan kişi olarak ben bir parantez açmak istiyorum. AAU açılımı Amateur Athletic Union olan, olayı basketbol açısından ele alırsak lise çağındaki çocukların birer parçası olduğu, adı amatör olsa da içinde birçok dalaverenin döndüğü, koçların büyük çoğunluğunun oyun bilgisinin son derece kısıtlı olduğu ve belli kalıplarda ısrar ederek çocukları bu sistemde oynamaya zorladığı, çocukların fundamental, basketbol IQ’su gibi alanlarda kendini geliştiremediği, bu nedenle de gerek kolejde gerekse NBA veya Avrupa’da büyük sorunlar yaşamalarına, kendilerini yeterince geliştirememelerine sebep olan bir oluşumdur. Adında amatör olsa da içinde her türlü iş vardır.

Bu dokunaklı yazıya daha fazla ara vermeyelim…

Onunla Eylül 2011’de şoförle yaşadığı kazadan sonra konuştuğumda bana:

“Umarım lokavt olabildiğince uzar çünkü çok kötü durumdayım. Basketbol oynayacak enerjiyi bulamıyorum ve hazırlık dönemine gelecek durumda bile değilim.” demişti.

2010-11 Sezonunda kardeşim Brian hayatını kaybetti. Büyük bir trajediydi. İntihar etmişti.. Yıkıcı bir haberdi. Lakers’tan birkaç haftalığına uzaklaşıp memleketim Philadelphia’ya gitmiştim. Los Angeles’a geri döndüm. Lakers’ın Charlotte ile maçı vardı. Mesleğim buydu, bildiğim şey buydu ama basketbolun halen bir önemi var mıydı ki benim için? Burada ne işim vardı benim? Derken Odom soyunma odasında yanıma geldi. Elini omzuma koyup gözlerimin içine baktı ve: “İyi misin kardeşim? Seni özledik.” dedi.

Bu anı asla unutmayacağım.

Shannon Brown:

“Takım arkadaşı, dost, adını siz koyun… Bana karşı her zaman harika davrandı. O başka insanların başarılı olmasını gönülden isteyen, bunun için çabalayan insanlardandı. Bunu onlara boş olduklarında sürekli pas vererek veya onlarla konuşup motive ederek olabilirdi. Ve bu kelimelerle ifade edilmesi zor derecede bir fark yaratırdı.”

Jordan Farmar’a Lamar’a söylemek istediği tek cümlenin ne olduğunu sordum. Cevabı: “Ben onun için hep buradayım.” ve ekledi. “Hepimiz onun için buradayız. Onun gerçekten nasıl bir insan olduğunu biliyoruz. Hayatta herkesin zor zamanları olur. Birine ihtiyacı olursa herhangi birimize istediği zaman ulaşabilir.”

Bu kişilere ben de dahilim.

“Lamar, iyi misin kardeşim? Seni özledik…”

Lamar Yüzük

NBA Gunlukleri

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir