NBA Günlükleri

Ev

İşte olayın geldiği nokta bu, başlıkta tam orada

Free Agent kararımı yapmak zorunda kaldığımda, kafamdan birçok şey geçti. Benim için en önemli şey ailemdir. Onları hangi kararım mutlu edecekti ve onlara en iyi hayatı hangi kararım verecekti. Tabi ki basketbol, önümüzdeki birkaç yıl oynamak istediğim yer verecekti.

Fakat benim için günün sonunda, bu kolay bir karardı. Aynı yerde kalmama neden oldular, evde.

5 yıl önce buraya geldiğimde etrafta çok fazla yeni yapılanma muhabbeti dolaşıyordu. Hemde çok fazla adamım. Bu kadro, bilmiyorum. Raptors patlak verecek. Bence tüm bu uzmanlar, bizim takas yapmamızı, oyuncuları serbest bırakmamızı, tanking yapmamızı draft yapmamızı istedi. Franchise’ımızın çevresinde konuşulan muhabbetin çoğu buydu ve kesinlikle o muhabbetin içinde olanlardan biri de bendim.

Bu zordu. Çünkü; çoğumuz doğru özveriyle oynadığımızda buranın özel bir yer olabileceğini biliyorduk. Burada birkaç özel parçaya sahip olduğumuzu biliyorduk. Takım sahiplerimiz bizden kazanmamızı istedi. Ben ve DeMar backcourt’ta yeni yeni gelişiyorduk. İnsanların çoğu bunu bilmese bile Dünya’daki en iyi taraftarların bir kısmına sahiptik.

Bazen düşünüyorum da yıllar önce bu insanlar bizim nasıl kötü olabileceğimizi söylüyordu. Birbirimize bağlıydık. Sahip olduğumuz gruba şöyle bir bakarak bi takım bi franchise bi şehir olarak rekabetçi olabileceğimizi biliyorduk.

Bunu gördük ve o zamandan beri birbirimize inanıyoruz.

Bu geçtiğimiz yıl sezonu bazı hayal kırıklıklarıyla kapadık. Gerçek potansiyelimize ulaştığımızı düşünmüyorum. Dedikoduları bilirsin. 2013’de aynı uzmanlar mahvolacağımızı söylüyordu. 2017’deyiz yeniden aynı şeyleri söylüyorlar.

Fakat o zamandan bu zamana minnettar olduğum şey şimdi sahada daha çok topa sahip olmam. Free Agent’tım yani bunun anlamı karar verme işi bana bağlıydı. Birbirimize bağlı kalmaya değer miydi ?

Dediğim gibi bu benim için kolay bir karardı.

Ve cevabım evet.

Çocuklarıma Toronto’da kalacağımızı söylediğimde, reaksiyonları, adamım size dürüst olacağım: Küçük oğlum, bir şeyleri umursamak için henüz çok küçük fakat büyük oğlum, onun reaksiyonunu gördüğümde bunun ne kadar doğru bir karar olduğunu gördüm. Onun yüzüne bakarak size hemen her şeyi anlatabilirim. Eğer şehri terketmiş olsaydık, bilirsin onun için bir yerden başka bir yere gitmek çok daha zor olacaktı. Arkadaşlarını, okulunu, büyüdüğü bu şehri terk edecekti. Gerçekten ailemizin bir parçasını terk etmiş olurduk.

( Ve evet, oğlumun ikinci reaksiyonu,” Peki Baba, şimdi daha büyük bir ev almalıyız.” )

Toronto’ya geri dönüyorum. Çünkü kalbim bana burasının evim olduğunu söylüyor. Evde kalmak ailem ve benim için doğru şeymiş gibi geliyor. Kalbim burasının Dünya’nın en iyi taraftarlarıyla, Dünya’nın en iyi şehrinde bulunduğumu söylüyor. Kalbim Raptors’ın şampiyonluk seviyesindeki bir takım olabileceğini söylüyor.

Fakat her şeyden önemlisi: Sana inanacak insanları arıyorsan, sana inanan ilk insanı seç.

Ve bir şeye başlıyorsan ?

Bunu bitir adamım.

 

KAYNAK: www.theplayerstribune.com

KYLE LOWRY

Doğukan Diner

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir